Yozgi kitoblar
Bu yoz oʻqigan toʻrt kitob. Biri meni yigʻlatdi, birini yarmida tashlab qoʻydim — va bundan uyalmayman.
Yozda oʻqish boshqacha boʻlarkan. Qishda kitob — bu majburiyatdan qochish. Yozda esa shunchaki vaqt bor.
Toʻrt kitob oʻqidim. Ularning hammasi ham menga yoqmadi, va shuni ochiq yozmoqchiman.
Dunyoning ishlari — Oʻtkir Hoshimov
Buni hamma oʻqigan, bilaman. Men esa negadir shu paytgacha qoʻlga olmagan edim.
Onam haqidagi boblarni tunda oʻqidim va yigʻladim. Uyaladigan joyi yoʻq — shunchaki bir joyda kitobni yopib, xonaga chiqib, onamga qoʻngʻiroq qildim. Soat oʻn ikki edi. U hayron boʻldi, keyin gaplashib oʻtirdik.
Kitobning kuchi shunda: u sizni kitobdan uzoqlashtiradi.
Oʻtkan kunlar — Abdulla Qodiriy
Bu qayta oʻqish edi. Maktabda oʻqiganimda Kumushni juda achinarli koʻrardim. Endi esa Otabekning qanchalik yosh ekanini koʻryapman. Oʻsha paytda u menga katta odam boʻlib tuyulardi.
Kitob oʻzgarmaydi. Oʻqiyotgan odam oʻzgaradi.
Ove ismli odam — Fredrik Backman
Yengil, iliq, baʼzida haddan tashqari shirin. Lekin men uni bir kunda tugatdim va kayfiyatim koʻtarildi. Har doim ham chuqur narsa kerak emas ekan.
Sapiens — Yuval Noah Harari
Yarmida tashlab qoʻydim.
Boshlanishi qiziq edi, keyin har bir bobda bir xil ohangni sezdim: hamma narsa aslida “tasavvur” ekan, hamma narsa aslida biz oʻylagandek emas ekan. Bir marta aytilsa — kuchli. Yuz marta aytilsa — charchatadi.
Uzoq vaqt oʻzimni majburlab yurdim: “hamma maqtaydi, demak menda muammo”. Keyin oddiy xulosaga keldim — kitob menga toʻgʻri kelmadi, tamom. Yarmida qoʻyish ham natija.
Kuzda roʻyxatim qisqaroq boʻladi, chunki ordinaturaga tayyorgarlik boshlanadi. Lekin oʻn besh betlik odatimni tashlamayman.